ทันข่าว
ข่าวอสังหาริมทรัพย์
ประชาสัมพันธ์ อสังหาริมทรัพย์
ข่าวเด่น/บทความน่าสนใจ อสังหาริมทรัพย์ (Weblink)
- แฉปมนิติบุคคลฯไม่เฟื่องผู้ขายโกง-ผู้ซื้อจ่ายเพิ่ม
- บริหารอสังหาฯกรุงเทพฯบูม
- หลากหลายลีลาประชุมใหญ่
- ห้าเหตุค้างหนี้ส่วนกลาง
- ที่จอดรถคอนโดฯ
- อุปสงค์ในประเทศตลาดคอนโดมิเนียมพุ่งสัดส่วนของผู้ซื้อคอนโดมิเนียมชาวไทยสูงกว่า 90%
- รายงานสถานการณ์ตลาดอสังหาริมทรัพย์ กุมภาพันธ์ 2553
- หนี้ค่าส่วนกลางมาพร้อมคอนโดฯมือสอง
- ชี้ตลาดตรวจสอบอาคารแข่งขันดุ
- เมื่อนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรถึงทางตัน
- ซีเคียวริตี้ของอาคาร ต้องบริหารจัดการให้ดี
- สถานการณ์ ตลาดคอนโดมิเนียม
- จะซื้อบ้านสักหลัง 'นรกหรือวิมาน' อยู่ที่การพิจารณาก่อนซื
- ตลาดเช่าพื้นที่สำนักงานเติบโตช้า
ข่าวทั่วไป
เทคโนโลยี่
ตลาดอสังหา
ตลาดมือสอง
| จริยธรรมสำหรับนักบริหาร |
|
โดย นายจรัญ ภักดีธนากุล ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ Why Ethics ? ระบบทุนนิยม แลเสรีนิยม จำเป็นจะต้องมีขอบเขต หากปล่อยให้เสรีกันอย่างสุดโต่งก็จะกลายเป็นมะเร็งร้าย ที่ทำลายตัวระบบเสียเอง ขอบเขตที่สำคัญมิได้จำกัดอยู่ที่กฎหมายเท่านั้น แต่ต้องอยู่ที่จริยธรรมและคุณธรรมของผู้ใหญ่ในสังคมโดยเฉพาะ “ผู้บริหาร” “...เจ้าคุณ อำนาจและฐานะมิได้อยู่ที่ยศถาบรรดาศักดิ์หรือพระแสงราชศาสตรา แต่อยู่ที่ความเคารพศรัทธาของประชาชนที่มีต่อท่าน หากทำให้ประชาชนเชื่อถือศรัทธาได้แล้ว ไม่มีใครไปถอดเจ้าคุณได้ดอก แม้พระเจ้าอยู่หัวก็ถอดไม่ได้ เพราะพระองค์ท่านก็ทรงปรารถนาจะให้ประชาชนอยู่เย็นเป็นสุข ยิ่งกว่าใครในแผ่นดินอยู่แล้ว” กรมพระยาดำรงราชานุภาพ อย่าหลงผิด คิดง่ายง่าย ว่าใครใคร ก็เป็นหัวหน้า บังคับบัญชา บริหาร ปกครอง เป็นผู้นำ พี่น้อง หมู่คณะได้ ภาวะผู้นำ I. สติ – ปัญญา - ความรู้ - ความสามารถ II. น้ำใจ – การให้ - การเสียสละ –รับผิด – แบ่งชอบ III. สมานอัตตา – มหาตตมะ รักษ์หมู่คณะยิ่งกว่าตน IV. ครองตัว ดำรงตน เยี่ยงปูชนียบุคคล ให้ปรากฏแก่ผู้คนให้ประชาชรชื่นใจ สถานะของนักบริหาร 1. ผู้หลักผู้ใหญ่ในองค์กร 2. ผู้นำ ผู้รักษาคุณภาพมาตรฐานขององค์กร 3. ผู้สร้าง ผู้พัฒนา ผู้แก้ปัญหาให้องค์กร 4. ผู้ให้ ผู้เสียสละ ลดละประโยชน์ตน เพื่อผลประโยชน์ส่วนรวม 5. ผู้รับผิดชอบ พร้อมถูกตรวจสอบ โปร่งใส ใจเป็นธรรม 6. เป็นผู้ทรงอำนาจ ผู้วินิจฉัยตัดสินใจ และใช้ดุลพินิจด้วยวิจารณญาณ นักบริหาร – ผู้นำ – ผู้ปกครอง – ผู้ตัดสินใจ Governance “The process of Decision – Making and the process by which Decisions are Implemented or not Implemented” Bad or Good “Bad Governance is being regarded as one of the root causes of all evil within our societies.” # “Good Governance must at least have 8 major characteristics :…” Good Governance 1. Participation 2. Transparency 3. Responsiveness 4. Consensus Oriented 5. Equity and Inclusiveness 6. Effectiveness and Efficiency 7. Accountability 8. Rule of Law
Sustainable Development 1. Quality Working System 2. Good Governance 3. Social Responsibility 4. Friendly to Natural Resources and Environment 5. People – Centered Policy Four Rules of Socrates 1. To hear Courteously 2. To answer Wisely 3. To consider Soberly 4. To decide Righteously จงฟังอย่างตั้งใจ ไตร่ตรองด้วยปัญญา เจรจาอย่างบัณฑิต วินิจฉัยด้วยใจที่เป็นธรรม สิ่งที่ผู้นำจำเป็นต้องมี ต้องทำ และต้องเป็น ถามว่าพี่ มีอะไร ให้เห็น เป็นสมบัติ ตอบให้ชัด อุดมการณ์ พี่มั่นคง อย่าสงสัย ถ้าต้องทำ ถามพี่ยา ว่าน้อง ต้องทำอะไร ต้องทำให้ ประชาชน ชื่นใจ หายทุกข์ทน เมื่อต้องเป็น พี่ไม่เห็น เป็นอะไร ให้ประเสริฐ ต้องเป็นนัก บริหาร ฝีมือเลิศ ไม่ฉ้อฉล เป็นนักสู้ ผู้สร้าง ผู้พัฒนา เพื่อมวลชน ยอมสละ ประโยชน์ตน เพื่อมุ่งผล แก่ส่วนรวม คนใช้ดุลพินิจต้องระวัง เพราะ “ดุลพินิจ” อยู่ประชิดติดกับ “อำเภอใจ” พลาดเมื่อใดเป็นอำเภอใจไปเมื่อนั้น เหมือนดั่งที่ “เมตตา” ประชิดอยู่กับ “เสน่หา” หลงคิดว่าเมตตา กลับพลาดท่า ถูกตัณหาพาไป การใช้ดุลพินิจ : ด้วยหลักคิด “๔ ไม่” 1. ต้องไม่ผิดศีลธรรมจรรยา 2. ต้องไม่ผิดกฎหมายและกติกาของสังคม 3. ต้องไม่กดขี่ ข่มเหง รังแกผู้คนให้ขื่นขม 4. และไม่วัตถุนิยม สะสมประโยชน์เป็น “โคตรโกง” ดุลพินิจที่ดีต้องมีวิจารณญาณ 1. เดินตามหลัก “ทศพิธราชธรรม” 2. มีสติปัญญาความรู้ความสามารถเป็นตัวนำ 3. ทำเพื่อประโยชน์แห่งมหาชน 4. ลดละสละประโยชน์ตนเพื่อส่วนรวม นักบริหารในระบอบประชาธิปไตย 1.เก่ง –ดี – มีสุข มุ่งมั่นดับทุกข์ให้ประชาชน 1.1 ทรงความรู้ ความสามารถ 1.2 ขยัน ประหยัด ซื่อสัตย์ กตัญญูรู้คุณแผ่นดิน 1.3 อามิสสุข – นิรามิสสุข 2. ครองตน – ครองคน – ครองงาน – บริหารเพื่อประโยชน์สุขมหาชน 2.1 ฉันทะ – วิริยะ –จิตจะ – วิมังสา 2.2 ทาน - ปิยวาจา – อัตถจริยา – จาคะ 2.3 สัจจะ – ทมะ – ขันติ – จาคะ 3. เข้าใจ – เข้าถึง – แล้วจึงพัฒนา 3.1 ไม่กล้าทำชั่วเพราะกลัวภัย ? ใฝ่ดี เพราะอยากใหญ่ อยากมี ? ต้องละชั่ว ทำดี เพราะเข้าใจด้วยปัญญา 3.2 เข้าถึงคนด้วยความเคารพ เข้าถึงงานด้วยอิทธิบาท 4 เข้าถึงสัจจะ กล้าเปลี่ยนแปลงพัฒนาด้วยความเข้าใจ 3.3 แก้ไขปัญหาที่สาเหตุ ลดจุดอ่อนเพิ่มจุดแข็ง พัฒนาให้ก้าวหน้าด้วยความเสียสละ สติ และปัญญา |























